Tym razem chciałabym zachęcić do przeczytania książki Przykro mi autorstwa Michaela Iana Blacka oraz ilustracjami Debbie Ridpath Ohi. To poruszająca i pełna humoru opowieść dla dzieci w wieku 3-8 lat. Wydana przez Naszą Księgarnię w 2022 roku książka w przystępny sposób podejmuje tematykę emocji i relacji międzyludzkich. W delikatny i mądry sposób pomaga dziecku lepiej rozumieć siebie i innych. Wspiera rozwój emocjonalny i społeczny, a przy tym po prostu daje radość z czytania.
Michael Ian Black, Debbie Ridpath Ohi, Przykro mi, Bielsko-Biała: Nasza Księgarnia, 2022.
Liczba stron: 36
Wiek: 3-8
Głównym bohaterem książki jest Ziemniaczek, który w przypływie emocji rani swojego przyjaciela Flaminga. Chociaż szybko zdaje sobie sprawę, że postąpił źle, nie potrafi zdobyć się na wypowiedzenie prostego, ale trudnego słowa: „przepraszam”. Ziemniaczek rozważa różne, często absurdalne sposoby naprawienia sytuacji – od unikania kontaktu, dzielenia się kanapką po ucieczkę na biegun południowy wszystko, byle nie przyznać się do winy. Jednak żaden z tych pomysłów nie poprawia sytuacji, a Ziemniaczek czuje się coraz gorzej. Z pomocą Dziewczynki, która wspiera go z życzliwym dystansem, Ziemniaczek stopniowo uświadamia sobie, że najważniejszym i najtrudniejszym krokiem jest szczera rozmowa i przeprosiny. W końcu zdobywa się na odwagę, przeprasza Flaminga i ich przyjaźń zostaje odbudowana. Książka zgodnie ze schematem znanym jeszcze z baśni kończy się happy endem, a mali czytelnicy bez przeszkód mogą zrozumieć morał wynikający z tej historyjki. Opowieść pokazuje, że przyznanie się do błędu i wyrażenie skruchy wymaga odwagi, ale jest kluczowe dla odbudowywania relacji.
Ziemniaczek to impulsywny i emocjonalny bohater, który uczy się na własnych błędach. Jest wrażliwy, choć nie od razu to pokazuje. Jest także dumny, przez co trudno mu przyznać się do winy. Na początku historii nie radzi sobie z frustracją – w przypływie emocji rani uczucia przyjaciela. Jego wewnętrzne rozterki po tym zdarzeniu stanowią główny wątek książki. Ziemniaczek przechodzi wewnętrzną przemianę: od wyparcia winy i szukania dróg na skróty, po zrozumienie wartości przeprosin i relacji.
Flaming to postać bardziej opanowana, ale również emocjonalna. Reprezentuje uczucia osoby zranionej – jego reakcja na zachowanie Ziemniaczka ukazuje, że przyjaźń opiera się na wzajemnym szacunku. Jest serdeczny i otwarty, a także bardzo wrażliwy – jego zranienie jest autentyczne i widoczne. Jest również cierpliwy, nie wybucha, lecz odsuwa się, dając Ziemniaczkowi czas na przemyślenia. Ostatecznie, kiedy Ziemniaczek przeprasza, bohater przyjmuje przeprosiny i ich relacja zostaje odbudowana. Flaming jest lustrem emocji. Jego reakcje pokazują młodemu czytelnikowi, jak może czuć się osoba skrzywdzona, i jak ważne jest uszanowanie jej uczuć.
Ważną postacią tej historii jest także Dziewczynka, która jest istotnym łącznikiem w relacji między Ziemniaczkiem a Flamingiem. Jest kimś w rodzaju „głosu rozsądku” i symbolizuje pozytywny przykład postępowania. Jest wspierająca i empatyczna wobec obu przyjaciół. Daje Ziemniaczkowi przestrzeń do samodzielnego dojścia do wniosków, dzięki czemu jego przeprosiny są szczere i prawdziwe.
Przykro mi to historia o emocjach, błędach i sile przeprosin. Pokazuje dzieciom, że każdy może się pomylić, ale to, co naprawdę się liczy, to chęć naprawienia wyrządzonej krzywdy i odwaga, by powiedzieć „przepraszam”. Książka zachęca do refleksji nad własnym zachowaniem, empatii oraz otwartości w wyrażaniu uczuć. Może być pomocna dla rodziców, nauczycieli i terapeutów jako punkt wyjścia do rozmów o emocjach i relacjach. Może pomóc dorosłym wytłumaczyć trudne tematy w sposób zrozumiały i bliski dziecku.
Dzieci często doświadczają silnych emocji, których nie potrafią nazwać ani wyrazić. Ta książka pokazuje, że uczucia takie jak złość, wstyd, smutek czy skrucha są naturalne i że każdy czasem popełnia błędy. Najważniejsze, by nauczyć się przepraszać i wyciągać wnioski. Główny bohater – Ziemniaczek – musi zmierzyć się z konsekwencjami swojego zachowania i nauczyć się, jak wyrazić skruchę. Książka pokazuje, że przeprosiny wymagają odwagi i empatii, ale są ważnym krokiem w odbudowie relacji. Dziecko obserwuje, jak bohaterowie przeżywają różne emocje i reagują na siebie nawzajem. To pomaga młodemu czytelnikowi zrozumieć, jak jego własne działania mogą wpływać na innych. Przez prostą i zabawną historię dzieci uczą się zasad dobrego zachowania, komunikacji i rozwiązywania konfliktów – kompetencji niezbędnych w życiu społecznym.
Ilustracje Debbie Ridpath Ohi są kolorowe, dynamiczne i pełne ekspresji, co doskonale oddaje emocje bohaterów. Ohi stosuje prostą, ale bardzo sugestywną kreskę – postacie są narysowane z grubymi konturami, co sprawia, że są czytelne i łatwo rozpoznawalne nawet dla najmłodszych dzieci. Kolory są żywe i kontrastowe, przyciągające uwagę, ale jednocześnie nieprzytłaczające.
Jedną z największych zalet jej ilustracji jest ekspresja emocjonalna bohaterów – Ziemniaczek, Flaming i Dziewczynka mają bardzo wyrazistą mimikę twarzy i mowę ciała. Dzięki temu dzieci mogą łatwiej identyfikować emocje przedstawione w historii, co wspiera ich rozwój emocjonalny i empatię.
Kompozycje ilustracyjne są dynamiczne – często ukazują ruch i zmiany nastroju. Ohi potrafi uchwycić subtelne różnice między zakłopotaniem, wstydem, smutkiem czy radością, co pomaga dzieciom rozumieć złożoność emocji. Tło zazwyczaj jest minimalistyczne, dzięki czemu uwaga skupia się na bohaterach i ich przeżyciach.
Ostatecznie, ilustracje Ohi nie tylko ozdabiają tekst Michaela Iana Blacka, ale również go dopełniają i współtworzą narrację. Bez nich książka nie byłaby tak przystępna ani tak emocjonalnie angażująca dla małego czytelnika.
Przykro mi Michaela Iana Blacka to wartościowa lektura, która w przystępny i angażujący sposób porusza ważne tematy związane z emocjami i relacjami. Dzięki połączeniu humoru, empatii i edukacyjnego przesłania, książka ta zasługuje na miejsce w biblioteczce każdego dziecka.
Zapraszam do biblioteki Centrum Kształcenia Ustawicznego im. Henryka Sienkiewicza w Białymstoku Białostockiego Centrum Edukacji, by wypożyczyć recenzowaną książkę.
Zdjęcia pochodzą z zasobów własnych biblioteki Centrum Kształcenia Ustawicznego im. Henryka Sienkiewicza w Białymstoku Białostockiego Centrum Edukacji.
Magdalena Bienasz