Strona korzysta z plików cookies. Możesz okreœślić warunki przechowywania plików cookies w swojej przeglądarce. Zamknij
Szkoly Projekty UE Kursy Doradztwo Pracownia badań
Start arrow biblioteka arrow Biblioteka arrow 2016 rokiem Henryka Sienkiewicza oraz 1050. rocznicą Chrztu Polski
 
 

Kształcenie zawodowe w Białymstoku

Biuletyn Informacji Publicznej

Dobrze ZaPROJEKTowana Szkoła

2016 rokiem Henryka Sienkiewicza oraz 1050. rocznicą Chrztu Polski Email

Znalezione obrazy dla zapytania żołnierze wyklęci

 

Żołnierze wyklęci, żołnierze niezłomni, polskie powojenne podziemie niepodległościowe
i antykomunistyczne
antykomunistyczny, niepodległościowy ruch partyzancki, stawiający opór sowietyzacji Polski i podporządkowaniu jej ZSRR, toczący walkę ze służbami bezpieczeństwa ZSRR i podporządkowanymi im służbami w Polsce. Określenie pochodzi od nazwy wystawy poświęconej powojennym oddziałom partyzanckim, którą w roku 1993 na Uniwersytecie Warszawskim przygotowała Liga Republikańska, a spopularyzował je w roku 1996 Jerzy Ślaski w książce pod takim tytułem.

Liczbę członków wszystkich organizacji i grup konspiracyjnych szacuje się na 120–180 tysięcy osób. W ostatnich dniach wojny na terenie Polski działało 80 tysięcy partyzantów antykomunistycznych. Ostatni członek ruchu oporu – Józef Franczak ps. „Lalek” z oddziału kpt. Zdzisława Brońskiego „Uskoka” – zginął w obławie w Majdanie Kozic Górnych pod Piaskami (woj. lubelskie) osiemnaście lat po wojnie – 21 października 1963 roku. W praktyce jednak większość organizacji zbrojnych upadła na skutek braku reakcji mocarstw zachodnich na sfałszowanie przez PPR wyborów do Sejmu Ustawodawczego w styczniu 1947
i powyborczej amnestii, po której podziemie liczyło nie więcej niż dwa tysiące osób.

W walkach podziemia z władzą komunistyczną zginęło około 15 tys. ludzi, w tym około
7 tys. członków podziemia.

Już w roku 1943 w związku z niemieckimi klęskami na wschodnim froncie dowództwo AK rozpoczęło tworzenie struktur na wypadek okupacji przez ZSRR. Powstała organizacja NIE łącząca struktury cywilne i wojskowe, mająca na celu samoobronę i podtrzymywanie morale polskiego społeczeństwa w oczekiwaniu na wojnę Zachodu z ZSRR. Organizacja ta jednak została znacznie osłabiona w wyniku akcji „Burza” i powstania warszawskiego. Dodatkowym ciosem było aresztowanie dwóch najważniejszych osób w konspiracji: gen. bryg. Emila Fieldorfa i gen. bryg. Leopolda Okulickiego. 7 maja 1945 rozwiązano NIE i powołano nową organizację: Delegaturę Sił Zbrojnych na Kraj, która przetrwała kilka miesięcy i została zastąpiona Ruchem Oporu bez Wojny i Dywersji „Wolność i Niezawisłość”.

Na zajętych przez Armię Czerwoną terenach Polski, ustanawiane były radzieckie komendantury wojskowe, a obowiązujące radzieckie prawo wojskowe umożliwiało działalność i terror NKWD oraz polskich służb bezpieczeństwa. Zachodnie mocarstwa przestały uznawać Rząd RP na uchodźstwie, a od działań Delegatury odciął się premier Stanisław Mikołajczyk szukający możliwości kompromisu z komunistami. WiN zamierzało unikać konfrontacji i walk, a skupić się na metodach politycznego i propagandowego wpływu na społeczeństwo. W zbliżających się wyborach poparto jedyną legalną opozycję: Polskie Stronnictwo Ludowe. W rzeczywistości jednak poakowskie oddziały, nastawione na walkę zbrojną, nie potrafiły, nie chciały lub nie mogły przestawić się na działalność cywilną.
W największym okresie działalności organizacja liczyła 25–30 tys. ludzi.

Znalezione obrazy dla zapytania żołnierze wyklęci

Od 2011 roku dzień 1 marca został ustanowiony świętem państwowym, poświęconym żołnierzom zbrojnego podziemia antykomunistycznego. Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” jest obchodzony corocznie, nie jest jednak dniem wolnym od pracy. Pierwszy dzień marca jest dniem szczególnie symbolicznym dla żołnierzy antykomunistycznego podziemia – tego dnia w 1951 roku wykonany został wyrok śmierci na kierownictwie IV Komendy Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”.


 

1050 rocznica Chrztu Polski



 

Modlitwa Jubileuszowa 1050. rocznicy Chrztu Polski
Boże nasz Ojcze,
w roku jubileuszu Chrztu Polski
dziękujemy za łaskę wiary,
za Twoje wejście w dzieje każdego z nas i naszej Ojczyzny,
za łaskę, która nam nieustannie towarzyszy.
 
Jezu Chryste, Synu Boży,
Ty jesteś Panem i Zbawicielem każdego z nas.
Pragniemy i prosimy,
abyś kierował całym naszym życiem
osobistym, rodzinnym i społecznym.
 
Duchu Święty, źródło życia i miłości,
wołamy o Twoje dary i charyzmaty,
abyśmy mogli poznawać Prawdę,
kochać Kościół,
służyć braciom i siostrom miłością ofiarną
i odważnie głosić współczesnemu światu Dobrą Nowinę.
 
Maryjo, nasza Matko i Królowo,
święci Patronowie naszej umiłowanej Ojczyzny,
wspierajcie nas swoim wstawiennictwem,
abyśmy dochowali wierności łasce chrztu świętego.
 
Boże w Trójcy Świętej Jedyny,
bądź uwielbiony,
w naszej historii,
teraz
i na wieki wieków.
Amen

 
Zaprowadzenie chrześcijaństwa. Obraz olejny Jana Matejki z 1889 roku.


Chrzest Polski
– tradycyjna nazwa chrztu księcia Polan Mieszka I, który zapoczątkował proces chrystianizacji ziem polskich. Niekiedy uważa się go również za symboliczne wydarzenie, które było początkiem państwa polskiego i polskiego Kościoła katolickiego. Datuje się go zazwyczaj na rok 966, chociaż nie jest to pewne, gdyż źródła średniowieczne różnią się zarówno w opisie okoliczności, w jakich doszło do chrztu, jak też podają różne daty tego wydarzenia.

Kronika Galla Anonima

Mieszko objąwszy księstwo zaczął dawać dowody zdolności umysłu i sił cielesnych i coraz częściej napastować ludy sąsiednie dookoła. Dotychczas jednak w takich pogrążony był błędach pogaństwa, że wedle swego zwyczaju siedmiu żon zażywał. W końcu zażądał w małżeństwo jednej bardzo dobrej chrześcijanki z Czech, imieniem Dąbrówka. Lecz ona odmówiła poślubienia go, jeśli nie zarzuci owego zdrożnego obyczaju i nie przyrzeknie zostać chrześcijaninem. Gdy zaś on na to przystał, że porzuci ów zwyczaj pogański i przyjmie sakramenta wiary chrześcijańskiej, pani owa przybyła do Polski z wielkim orszakiem dostojników świeckich i duchownych, ale nie pierwej podzieliła z nim łoże małżeńskie, aż powoli a pilnie zaznajamiając się z obyczajem chrześcijańskim i prawami kościelnymi, wyrzekł się błędów pogaństwa i przeszedł na łono matki-Kościoła. Pierwszy więc książę polski Mieszko dostąpił łaski chrztu za sprawą wiernej żony; a dla sławy jego i chwały w zupełności wystarczy jeśli powiemy, że za jego czasów i przez niego Światłość niebiańska nawiedziła królestwo polskie.

Kronika Wincentego Kadłubka

(...) z Siemomysła zaś rodzi się ów sławny Mieszko Ślepy. W ślepocie wychowuje się siedem lat. Z końcem roku siódmego zrządzeniem Bożym został oświecony i po odzyskaniu wzroku wykazał przedsiębiorczość ponad wiek. Atoli niekiedy zdawało się, że jest zaślepiony, pozbawiony światła rozumu, ponieważ z siedmiu nierządnymi nałożnicami, które nazywał żonami, miał zwyczaj na przemian spędzać noce. Jednakże po ich oddaleniu związał się małżeństwem z pewną księżniczką imieniem Dobrawka. Dzięki szczęśliwemu związkowi z nią topnieją lody niewiary i dzikie wino naszych pogan przemienia się w szlachetną winorośl. Albowiem ona, szczerze przywiązana do wiary katolickiej, nie pierwej miała ochotę pójść za mąż, zanimby całe królestwo polskie wraz z samym królem nie otrzymało znamienia wiary chrześcijańskiej. Nauczyła się bowiem, że różność wyznania jest jedną z przeszkód w małżeństwie. Pierwszy więc król polski Mieszko otrzymał łaskę chrztu.(…) Przez niego na tę naszą ojczyznę wylało się promienne światło nowej gwiazdy. Przez niego aż na dno naszego grzęzawiska spłynął zdrój tak wielkiej łaski. Jego czyny nie tylko z pozoru są miłe, lecz także czcigodne dla płodnej tajemnicy w głębi nich tkwiącej. Jego bowiem ślepota naszą bez wątpienia była stratą, gdyż brakło nam prawdziwego światła. Czymże bowiem w twej ocenie będzie siedmiolecie jego dzieciństwa, jeśli nie czasem niewiedzy nas wszystkich, naszego błędu?

Obchody Rocznicy Chrztu Polski w Białymstoku:

- 7 kwietnia o godzinie 17.00 wykład „Chrzest Mieszka I w kontekście europejskim” księdza doktora Tadeusza Kasabuły, dyrektora Muzeum i Archiwum Archidiecezjalnego w Białymstoku
- 14 kwietnia o godzinie 17.00 wykład „Chrzest Polski -historiograficzne mity, a  rzeczywistość historyczna”  doktora Piotra Guzowskiego 
- 16 kwietnia o godzinie 13.00 „Mieszko I i jego drużyna”, grupa rekonstrukcyjna „Ulvborg Hird”, warsztaty dla dzieci w wieku 5-9 lat
- 21 kwietnia o godzinie 17.00 wykład  „Chrzest Polski – decyzja polityczna czy ideowa?” profesora Karola Olejnika
- 23 kwietnia o godzinie 14.00  „Od prastarych bogów do chrześcijaństwa”, warsztaty dla dzieci dla dzieci w wieku 10- 12 lat
- 21 kwietnia o godzinie 18.00  spotkanie prowadzone przez Waldemara Smaszcza i Jerzego Binkowskiego  z cyklu Dialogi poetyckie „Karola Wojtyły, Jana Pawła II poematy o Polsce”,    Galeria Sleńdzińskich, ul. L. Waryńskiego 24a.
- 27 maja Białystok  VI Podlaski Piknik Militarny „Misja Wschód”.

 



2016 rokiem Henryka Sienkiewicza

18 grudnia 2015 r. Senat przyjął uchwałę ustanawiającą rok 2016 Rokiem Henryka Sienkiewicza. „Poprzez swoją twórczość, publicystykę i działalność społeczną budził świadomość narodową, uczył dumy z polskości, umiłowania ojczyzny i zdolności do poświęceń”. Okazją do ustanowienia Henryka Sienkiewicza patronem 2016 roku jest fakt, że wypada wówczas 100 rocznica śmierci pisarza.

Senat Rzeczypospolitej Polskiej ustanawia rok 2016 Rokiem Henryka Sienkiewicza, by w setną rocznicę śmierci oddać należny hołd temu Wielkiemu Polakowi i przyczynić się do popularyzacji Jego twórczości oraz idei zawartych w Jego książkach – przede wszystkim patriotyzmu i przywiązania do tradycyjnych wartości.

Henryk Sienkiewicz – jak głosi senacka uchwała – „w czasach zniewolenia pisał dla pokrzepienia serc, a jego książki zbłądziły pod strzechy".

W uchwale zaznaczono, że kolejne odcinki powieści Sienkiewicza publikowane w czasopismach gromadziły na wspólnej lekturze przedstawicieli wszystkich stanów, a wpływ języka Sienkiewicza na współczesną polszczyznę jest trudny do przecenienia.
Był i jest ambasadorem polskości, m.in. za sprawą niosącej uniwersalne wartości powieści Quo vadis, która dziś, w chwili zderzenia cywilizacji, zyskuje dodatkowe, współczesne znaczenie.

Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz herbu Oszyk, pseudonim Litwos (ur. 5 maja 1846 w Woli Okrzejskiej, zm. 15 listopada 1916 w Vevey), jest jednym z najpopularniejszych polskich pisarzy, autorem cyklu Trylogia, powieści Krzyżacy, Quo vadis, Rodzina Połanieckich, W pustyni i puszczy.
Sienkiewicz otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury w 1905 r. za całokształt twórczości. W przemówieniu wygłaszanym z tej okazji mówił, że zaszczyt ten jest szczególnie cenny dla syna Polski. Głoszono ją umarłą, a oto jeden z tysięcznych dowodów, że żyje. Głoszono ją podbitą, a oto nowy dowód, że umie zwyciężać– powiedział pisarz.


Dworek w Oblęgorku, dar narodu polskiego dla Henryka Sienkiewicza w 1900 roku

Nowele
1872 Humoreski z teki Worszyłły
1875 Stary sługa
1876 Hania
1877 Selim Mirza
1877 Szkice węglem
1878 Komedia z pomyłek
1878 Janko Muzykant
1879 Przez stepy
1880 Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela
1880 Niewola tatarska
1880 Za chlebem
1880 Orso
1881 W krainie złota
1881 Latarnik
1882 Bartek Zwycięzca
1882 Jamioł
1888 Ta trzecia
1889 Sachem
1889 Wspomnienie z Maripozy
1892 Pójdźmy za Nim!
1897 Na jasnym brzegu
Powieści
1872 Na marne
Trylogia:
Ogniem i mieczem (1884)
Potop (1886)
Pan Wołodyjowski (1888)
1891 Bez dogmatu
1894 Rodzina Połanieckich
1896 Quo vadis
1900 Krzyżacy
1906 Na polu chwały
1910 Wiry
1912 W pustyni i w puszczy
1914 Legiony
Inne utwory
1880 Listy z podróży do Ameryki (reportaże)
1890 Listy z Afryki (reportaże)
1900 Zagłoba swatem (sztuka sceniczna)
Ekranizacje dzieł
Quo Vadis? (1912) włoska ekranizacja, film niemy
Krwawa dola (1912) na kanwie Szkiców węglem
Obrona Częstochowy (1913) na kanwie Potopu
Potop (1915) rosyjski film niemy
Na jasnym brzegu (1921)
Bartek zwycięzca (1923)
Quo Vadis? (1925) włoski film niemy
Janko Muzykant (1930)
Quo vadis (1951)
Szkice węglem (1956)
Krzyżacy (1960)
Ogniem i mieczem (Col ferro e col fuoco) (1962) francusko-jugosłowiańsko-włoska ekranizacja
Komedia z pomyłek (1967)
Pan Wołodyjowski (1968)
Przygody pana Michała (1969) serial telewizyjny na podstawie filmu
W pustyni i w puszczy (1973)
W pustyni i w puszczy (1974) serial telewizyjny na podstawie filmu
Potop (1974)
Latarnik (1976)
Rodzina Połanieckich (1978) serial telewizyjny
Marynia (1983) na podstawie serialu
Hania (1984)
Quo Vadis? (1985) włoski serial telewizyjny
Ogniem i mieczem (1999)
Ogniem i mieczem (1999) serial telewizyjny na podstawie filmu
W pustyni i w puszczy (2001)
W pustyni i w puszczy (2001) serial telewizyjny na podstawie filmu
Quo vadis (2001)
Quo vadis (2002) serial telewizyjny na podstawie filmu

 

  


Poprzednie lata:

Rok 2015 rokiem św. Jana Pawła II, Jana Długosza i Polskiego Teatru
Rok 2014 rokiem Oskara Kolberga

Rok 2013 rokiem Juliana Tuwima

Rok 2012 rokiem Janusza Korczaka

 
 
Top!
Top!