Strona korzysta z plików cookies. Możesz okreœślić warunki przechowywania plików cookies w swojej przeglądarce. Zamknij
Szkoly Projekty UE Kursy Doradztwo Pracownia badań
Start arrow Leonardo da Vinci arrow Grundtvig - Dialog międzypokoleniowy i międzynarodowy poprzez rękodzieło ludowe
 
 

Kształcenie zawodowe w Białymstoku

Biuletyn Informacji Publicznej

Dobrze ZaPROJEKTowana Szkoła

Grundtvig - Dialog międzypokoleniowy i międzynarodowy poprzez rękodzieło ludowe Email
 
Image 
Projekt LLP Grundtvig “Dialog międzypokoleniowy i międzynarodowy poprzez rękodzieło ludowe” realizowany jest w Centrum Kształcenia Ustawicznego od września 2010r. w ramach programu „Uczenie się przez całe życie”.

Partnerami projektu jest Centrum Kształcenia Ustawicznego w Ceyhan w Turcji, Liceum z miejscowości Stei w Rumunii  oraz Akademia Biznesu w Berlinie. Beneficjentami projektu z Polski są osoby bezrobotne, poszukujące pracy i seniorzy miasta Białegostoku. Projekt nasz to przeniesienie się do czasów naszych pradziadków, a dokładniej ich codziennej pracy. Jest to wycieczka po starych pracowniach rzemieślniczych, takich jak kuźnie, pracownie garncarskie, rzeźbiarstwa ludowego i wiele innych. Rzadko już można spotkać prawdziwego kowala, tkacza czy garncarza. Zawody te odchodzą w zapomnienie.

Współczesne szkoły nie kształcą już takich fachowców, a jednak praca tych, którzy jeszcze zajmują się starym rzemiosłem jest doceniana na całym świecie. Dlatego też my sami chcemy nauczyć się rękodzieła ludowego póki jeszcze mamy od kogo i pokazać nasze prace innym.



Wizyta robocza w Turcji – październik 2010 http://youtu.be/--1FzOqtvWc
Warszaty rękodzieła ludowego w Turcji http://youtu.be/po9R6UYxn24
Wizyta robocza w Berlinie – marzec 2011 http://youtu.be/uib_Zuy8WM0

Kolejna wizyta robocza  odbędzie się w dniach 12-16 września 2011 r. w Polsce

[PL] PROGRAM WIZYTY

 [EN] PROGRAMME OF THE VISIT IN POLAND LLP GRUNDTVIG 2011


W dniu 30 czerwca 2012 r. odbyły się ostatnie już warsztaty wikliniarskie  i wyrobów ze słomy w ramach realizacji międzynarodowego projektu LLP Grundtvig  “Dialog międzypokoleniowy i międzynarodowy poprzez rękodzieło ludowe”. Po zajęciach warsztatowych w Kawiarni Esperanto odbyło się uroczyste zakończenie projektu podczas którego pani Bożena Barbara Krasnodębska – Dyrektor CKU wręczyła beneficjentom projektu zaświadczenia o udziale w  projekcie oraz zajęciach projektowych. Każdy z uczestników otrzymał pamiątkowe zdjęcie.

W ramach dwuletniej realizacji projektu w Centrum Kształcenia Ustawicznego w Białymstoku zrealizowano m.in.: 100 godzinny kurs Podstaw języka angielskiego; 24 godz. warsztaty szkicu i rysunku; 15 godz. warsztaty decoupage; 10 godz. warsztaty florystyczne dekoracji wnętrz, sal i stołów; 12 godz.  warsztaty koronkarskie; 6 godz. warsztaty tworzenia biżuterii;  5 godz. warsztaty wikliniarskie  i wyrobów ze słomy, a także warsztaty pisania ikon w Muzeum Ikon w Supraślu oraz warsztaty ozdób choinkowych w Białostockim Muzeum Wsi. Zorganizowano również 5 wizyt międzynarodowych: dwie w Turcji, jedna w Berlinie, Rumunii i Polsce.

Wszystkim beneficjentom projektu oraz instruktorom warsztatowym życzę barwnych, nietuzinkowych prac i ogromnej wiary w siebie.
Ewa Maria Chociej
Koordynator projektu

 


W dniach 23-27/04/2012 r. w miejscowości Stei w Rumunii odbyła się trzecia wizyta robocza w ramach realizacji projektu LLP Grundtvig  “Dialog międzypokoleniowy i międzynarodowy poprzez rękodzieło ludowe”. W wizycie wzięło udział 5 beneficjentów projektu oraz koordynator projektu Ewa Maria Chociej.

Po długiej podróży Warszawa-Monachium-ClujNapoca-Oradea i niezapomnianych widokach mijających wsi i miasteczek na dworcu kolejowym w pięknym mieście Oradea powitała nas koordynator projektu z Rumuni - Alina Laza. Miejscowym busem udaliśmy się do miejscowości Stei,   o której tak niewiele można było znaleźć w Internecie. Okazało się, że jest to ładne miasteczko z bardzo przyjaznymi ludźmi bardzo podobnymi do nas. Miło było zauważyć jak z ogromną sympatią wypowiadali się o Polsce.


Pierwszy dzień wizyty rozpoczęliśmy spotkaniem w Colegiul National „Avram Iancu” w Stei, gdzie powitała nas dyrekcja szkoły oraz uczniowie. Zwiedzaliśmy szkołę z nostalgią, gdyż tak wyglądały nasze szkoły z dzieciństwa. Ogromne wrażenie wywarła na nas dokumentacja pedagogiczna - duże  papierowe księgi będące dziennikami lekcyjnymi oraz księga ogólna, do której na każdej przerwie nauczyciele wpisywali swoje tematy. Na koniec  miesiąca dyrektor sprawdzał wpisy wszystkich nauczycieli i na tej podatwie naliczano wynagrodzenie. Następnie koordynatorzy projektu spotkali się w celu omówienia dotychczasowych działań, dokumentacji projektowej oraz realizacji broszur informacyjnych. Beneficjenci projektu mieli w tym czasie mozliwość by lepiej poznać miasteczko Stei.

Po południu wszyscy udaliśmy się do miejscowych rękodzielników. Zwiedziliśmy Dom z Kości w miejscowości Şuştiu oraz słynący z cudownego (okresowego) źródła klasztor Sfanta Manastire Izbuc w zabytkowej Calugari. Odwiedziliśmy również emerytowanego dyrektora szkoły i jego domowe muzeum z tysiącami eksponatów w niedalekiej wsi. Gdy ktoś chce się czegoś pozbyć z domu, zawsze może tam przynieść. Byliśmy zaskoczeni ilością zgromadzonych rzeczy, które były w całym  mieszkaniu i obejściu.

Kolejny dzień zaczęliśmy od warsztatów rękodzielniczych w miejscowym Domu Kultury, gdzie młodzież przygotowała nam warsztaty pisania Ikon na szkle, tradycyjnego malowania pisanek woskiem i ekologicznego barwienia liśćmi. Mieliśmy możliwość spróbowania własnych sił w hafcie krzyżykowym lub wyszywaniu serwet na folii. Każdy z nas został obdarowany niepowtarzalną pracą wykonaną przez uczniów

Po południu w strugach deszczu udaliśmy się do Jaskini Niedźwiedzi. Jaskinia Niedźwiedzia jest uznawana za jedną z najpiękniejszych w Rumunii, a jej wiek ocenia się na 50 tysięcy lat. Została odkryta dopiero w roku 1975 przez robotników wydobywających marmur, a nazwano ją Jaskinią Niedźwiedzią ponieważ znaleziono w niej kości właśnie tych zwierząt, dla których jaskinia była schronieniem około 15 tysięcy lat temu. W drodze powrotnej zwiedziliśmy jeszcze rodzinny skansen jednej z rodzin zaprzyjaźnionych ze szkołą w Stei. Eksponaty zaczął zbierać zmarły już właściciel posesji, a po jego śmierci żona z rodziną. Cały obszar domu, obejścia i stodoły zastawiony był przeróżnymi bibelotami i pamiątkami (stare maszyny, samochody, ubrania, instrumenty muzyczne, powozy, porcelana i wiele innych).


Ostatni dzień pobyty  zaczęliśmy zwiedzeniem Muzeum Etnograficznego w miejscowości Beius, a następnie udaliśmy się do Felix Spa Resort w  pobliżu Oradea. Jest to kompleks basenów z wodą termalną, w której to mieliśmy możliwość spędzić godzinną kurację. Następnie udaliśmy się do hotelu w centrum miasta Oradea, gdzie pożegnali nas nasi gospodarze. Wyjazd ten uświadomił nam wszystkim jak wiele nas łączy z Rumunią, nie tylko historia ale również podobne zwyczaje, problemy, sposób patrzenia na świat. Tam jeszcze sąsiedzi spotykają się wieczorem przed blokiem by pograć w karty, panie robią robótki i przetwory. U nas to niestety zanika. Jednak właśnie tam uzmysłowiliśmy sobie,  jak dobrze że mieszkamy w Polsce.

Zobacz więcej (galeria)

Ewa Maria Chociej
Koordynator projektu



W dniach 28/05-02/06.2012r. w miejscowości Ceyhan w Turcji odbyła się ostatnia już wizyta robocza w ramach realizacji projektu LLP Grundtvig  “Dialog międzypokoleniowy i międzynarodowy poprzez rękodzieło ludowe”. W wizycie wzięło udział 8 beneficjentów projektu oraz koordynator projektu Ewa Maria Chociej. Wizyta ta była podsumowaniem dwuletniej realizacji projektu, podczas którego odbyły się 4 międzynarodowe wizyty robocze, w tym jedna w Białymstoku we wrześniu 2011 r.

W ramach wizyty w Ceyhan Halk Eğitim Merkezi mogliśmy podziwiać piękne rękodzieło ludowe Turcji, a także spróbować własnych sił w wielu warsztatach rękodzielniczych. Poznaliśmy  różne techniki haftu, od angielskiego czy richelieu, aż do haftu wstążką. Wyszywaliśmy nićmi metalowymi oraz malowaliśmy tradycyjną techniką „Ebru”.  Największe nasze zainteresowanie wzbudziły kolorowe obrazy wykonane z kleju stolarskiego z domieszką akrylowej farby malarskiej oraz obrazy przedstawiające kwiaty wycięte w bajkowe wzory z kokonów jedwabników. Miejscowi  rękodzielnicy oraz kadra zarządzająca szkołą wraz z nauczycielami przyjęli nas bardzo serdecznie i służyli pomocą przy każdych warsztatach. Specjalnie dla nas przygotowano wystawę prac rękodzielniczych wykonanych w trakcie całego roku szkolnego 2011/2012. My również zaprezentowaliśmy nasze prace powstałe w trakcie warsztatów w CKU. Znalazły się tam przepiękne Polskie koronki, wyroby ze słomy, biżuteria z papieru, tuby zdobione techniką  decoupage oraz obrazy zdobione haftem krzyżykowym.

Podczas tygodniowego pobytu zwiedziliśmy również okolice miejscowości Ceyhan, miasta Adana, BOTAŞ  i  Kızkalesi,  a także wspięliśmy się na wzgórza zamku Anavarza . Mieliśmy równ ież możliwość zobaczenia ruin domu i studni Św. Pawła w miejscowości Tarsus oraz kąpieli w morzu śródziemnym.

W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się w starej części Istambułu, gdzie zwiedziliśmy Topkapi, Błękitny Meczet oraz Meczet Hagia Sopia.  Ostatniego dnia pobytu płynąc Bosforem podziwialiśmy przepiękną panoramę Istambułu oraz różnorodność barw i kolorów na bazarze korzennym. Nie mogliśmy ominąć serca Turcji czyli Wielkiego Bazaru, który wydawał się ciągnąć w nieskończoność. Wesołe, kolorowe światełka bogato zdobionych lampek, niebieski kolor Oka Proroka, przepyszna turecka kawa oraz niezliczona ilość wyrobów rękodzielniczych pozostaną na zawsze w naszej pamięci.
 
Zobacz więcej (galeria) 
Ewa Maria Chociej
 









W dniach 11-16 września b.r. gościliśmy w naszym Centrum 29 przedstawicieli ze szkół partnerskich w ramach wizyty roboczo-bencharkingowej.

Poniedziałkowy poranek powitał naszych gości piękną, słoneczna pogodą.   Po powitaniu i odprawie dokonanej przez koordynatora projektu – Ewę Marię Chociej, zaopatrzeni w komplet materiałów informacyjnych o Podlasiu, zwiedzanych miejscowościach i obiektach uczestnicy wizyty ruszyli w stronę Pałacyku Ślubów na ul. Kilińskiego by zwiedzić najciekawsze miejsca Białegostoku zabytkowym autobusem typu ”Ogórek” z dobrze nam znanych czasów PRL-u. Pan Kazimierz Kalinowski – licencjonowany przewodnik PTTK bardzo sprawnie, zrozumiale i z dowcipem przybliżył nam historię naszego miasta. Nasi goście dowiedzieli się, że na obszarze Podlasia ścierają się ze sobą cztery religie: katolicka, prawosławna, islamska i monoteizm- judaizm, iż w wielkiej symbiozie i poszanowaniu własnej  tradycji i kultury żyją tu przedstawiciele czterech narodowości: Polacy, Litwini, Białorusini, Ukraińcy oraz Polacy pochodzenia tatarskiego i żydowskiego.

Następny dzień powitał naszych gości równie gorąco, a po oficjalnym powitaniu przez Dyrektora CKU panią Bożenę Barbarę Krasnodębską wszyscy uczestnicy mieli możliwość bliższego poznania się i zwiedzenia siedziby Centrum. Trudno im było zrozumieć jak około tysiąca słuchaczy naszego Centrum może uczyć się w skromnym poprzedszkolnym budynku. Musieliśmy wyjaśnić, iż wynajmujemy pomieszczenia lekcyjne w 9 innych szkołach miasta Białegostoku. Następnie udaliśmy się do Muzeum Ikon w Supraślu, gdzie po zwiedzeniu tak unikalnych ekspozycji odbyły się warsztaty z pisania Ikon w Pałacu Anchymandrytów. Uczestnicy wizyty z Turcji i Niemiec celebrowali każdą minutę pracy nad Ikonami. Na koniec zwiedziliśmy Monaster Zwiastowania NMP i św. Jana Teologa w Supraślu. Z Supraśla wróciliśmy w doskonałych humorach by wieczorem uczestniczyć w przygotowanym przez Polskich beneficjentów projektu wieczorze kultury Polskiej.

Panie z CKU przygotowały tradycyjne dania polskie; przepyszne pierogi, naleśniki, bigos, babkę ziemniaczaną oraz chleb domowego wypieku. Pan Ireneusz Alaszkiewicz – były słuchacz CKU przygotował tradycyjne piosenki biesiadne do wspólnej nauki śpiewu przy akompaniamencie akordeonu, jednak główną atrakcją wieczoru był występ zespołu folklorystycznego „Narwianie” z Dobrzyniewa Dużego. Wszyscy wspólnie biesiadowali, śpiewali a nawet tańczyli Poloneza. Grupa pani Renaty Majewskiej przygotowała pokaz wykonania „Poloneza”, a następnie zaprosili wszystkich do wspólnego jego odtańczenia. Młodzież z Rumunii, by również pokazać swój taniec narodowy odtańczyła w dużym, zamkniętym kręgu taniec „Hora” (zegar).  Po nich zaś Turcja zaprezentowała swoje tańce narodowe zapraszając wszystkich do wspólnej zabawy. Wieczór ten obfitował w niespodzianki, gdyż tego wieczora były również urodziny naszej beneficjentki projektu – Iwonki Sepko, której wspólnie odśpiewaliśmy „Happy Birthday” oraz „Sto lat”. Koleżanki z projektu upiekły przepyszny tort i wręczyły prezent. Życzyliśmy Iwonce wszystkiego co tylko najlepsze i najpiękniejsze.

Kolejny dzień był równie ciekawy. Wczesnym rankiem ruszyliśmy do agroturystycznego gospodarstwa  „Chata za wsią” we wsi Hamulka (niedaleko Dąbrowy Białostockiej). Tam czekał naszych gości spływ tratwą rzeką Biebrzą. Podzieliliśmy wszystkich na 2 grupy. Liderami pierwszej grupy byli: pan Janusz Krynicki - beneficjent projektu z CKU, pani dyrektor Bożena Krasnodębska oraz pni Ela Kułak, którzy dzielnie zawiadowali naszymi gośćmi z Turcji. Grupa druga w tym czasie poznawała tajniki pisania „Lipskich” pisanek. Panie z Niemiec oraz młodzież z Rumunii była zafascynowana efektem końcowym swych prac. Wszystkie pisanki uczestnicy warsztatów zabrali ze sobą do domów. Grupie drugiej z Rumunii i Niemiec przewodniczyły nasze dzielne dziewczyny: Aleksandra Zawadzka i Ela Urban. Miały one dosyć trudne zadanie, gdyż wiatr się bardzo wzmógł i tratwę obrócił wiatr.

Jednak cali i zdrowi wrócili wszyscy na upragniony lunch. W międzyczasie Turcja przystąpiła do wykonania pisanek, tak innych do ich tradycji narodowych. Była to dla nich nowość i chłonęli wszystkie wiadomości kulturowe o Świętach Wielkie Nocy w Polsce. Niektóre zwroty trudno im było zrozumieć, gdyż nie występują w ich kulturze i słownictwie np. chrzest, rodzice chrzestni. Po ciekawych warsztatach i wspaniałych pisankach przyszedł czas na wspólny posiłek. Gospodarze przygotowali nam przepyszny bigos z wołowiną i kurkami, zupę gulaszową również na wołowinie, sery białe z przyprawami oraz sernik i drożdżówkę z miejscowymi dżemami. Wszystko oczywiście ekologiczne i smaczne.

Atrakcją kończącą ten dzień pełen wrażeń było wspólne upieczenie sękacza na ogniu, który pachniał i smakował niesamowicie! W drodze powrotnej zajechaliśmy do Meczetu w Bochonikach co było ciekawym doświadczeniem zwłaszcza dla Turcji oraz do Świętej Wody”, gdzie wyjaśniliśmy ważne aspekty religii rzymskokatolickiej. Ogromne zainteresowanie wzbudziły dziękczynne krzyże wotywne na górze krzyży oraz cudowne źródełko. Do hotelu wszyscy wracali z uśmiechem na twarzy.

Ostatni dzień przywitał nas odrobiną porannego chłodu. Tego dnia udaliśmy się najpierw do Białostockiego Muzeum Wsi. Pani Przewodnik przedstawiła nam kilka wystaw: „Dziecięce troski i beztroski”, „Sochy, sierpy, stępy…, czyli o niegdysiejszym gospodarstwie” oraz „Leśna bimbrownia”. Następnie udaliśmy się na szlak rękodzieła ludowego w Czarnej Wsi Kościelnej. Najpierw zwiedziliśmy kuźnię Pana Mieczysława Hulewicza. Ten warsztat zachwyci każdego z nas. Kowalstwo, którym trudni się Pan Mieczysław łączy elementy ludowe i artystyczne dzięki czemu efekty pracy są zdumiewające. Pan Mieczysław swoje przedmioty tworzy za pomocą wycinania, wyginania, skręcania lub zacinania poszczególnych elementów. Nowoczesne produkty uzyskane za pomocą starych technik kowalskich mogą być ozdobą każdego wnętrza. Wyroby jakie można znaleźć w dorobku tego kowala to: ozdoby dekoracyjne wnętrz, wszelkie okucia, krzyże przydrożne, zawiasy i klamki. Warto również zwrócić uwagę na fakt, że wszystkie narzędzia jak i cała kuźnia zostały własnoręcznie zbudowane i wykonane przez Pana Mieczysława.

Kolejną pracownią była pracownia garncarska. Okazało się iż, lepienie z gliny nie jest to tak łatwa czynność jakby się mogło wydawać. Na pewno przynosi ogromną satysfakcję. Odwiedzając tą pracownię poznaliśmy unikatowe wyroby, nie tylko garnki, ale także misy, wazony, dzbany i inne piękne naczynia. Poznaliśmy również proces wypalania naczyń.

Ostatnią pracownią na naszym szlaku była pracownia łyżkarza, którą prowadzi pan Mieczysław Baranowski – jedyny już łyżkarz na Podlasiu. Zajmuje się on produkcją drewnianych łyżek, czerpaków, widelców, szufelek i warząchwi starymi sposobami i specjalnymi narzędziami takimi jak siekiery, cieślice, reszczyki i noże.  Mieliśmy niepowtarzalną okazję przyjrzeć się procesowi wyrobu drewnianych łyżek oraz dowiedzieć nieco więcej o samym zawodzie łyżkarza.

Ostatnim przystankiem na szlaku rękodzieła ludowego było Centrum Rękodzieła Ludowego w Niemczynie. Tam powitał nas pan Tadeusz Matejko Burmistrz Gminy Czarna Białostocka wraz z Panią Anną Stafańczuk. To tu zostały przygotowane naszym gościom stanowiska warsztatowe, by każdy mógł spróbować własnych sił. Największym powodzeniem cieszyły się stanowiska z masy solnej i de coupage, tkactwa dwuosnowowego, biżuterii z filcu, haftu krzyżykowego, ceramiki, kaletnictwa artystycznego, szydełkowania oraz kompozycji florystycznych w wykonaniu absolwentki naszego Centrum – pani Ani Sulimy. Każdy z naszych gości mógł spróbować wykonać coś dla siebie. Panie z Turcji i Rumunii wykonały torebki ze skóry, pan dyrektor szkoły z Turcji - ogromny bukiet kwiatów z jesiennych liści. Młodzież z Rumunii preferowała aniołki z masy solnej.

Każdy zadowolony z wykonanymi przez siebie pracami wracał do hotelu. Tego wieczora spotkaliśmy się raz jeszcze by wspólnie spotkać się przy uroczystej kolacji. Pani Dyrektor Bożena Barbara Krasnodębska osobiście wręczyła certyfikaty uczestnictwa w wizycie. Każdy uczestnik wizyty otrzymał pamiątkowy prezent: drewnianą zakładkę do książek, kolczyki i podstawkę pod kawę zdobione metodą de coupage wykonane przez beneficjentów projektu z naszego Centrum, serwetki wykonane szydełkiem przez panią Małgosię Szczepaniak również beneficjentkę z CKU oraz drobne materiały reklamowe  naszego Miasta. Tego wieczora wszyscy byliśmy razem i wspólnie podsumowaliśmy mijający tydzień na Podlasiu.

Już z niecierpliwością czekamy na kolejną wizytę, tym razem w Rumunii.

Zobacz więcej (galeria)


Źródło: Gazeta Wyborcza Nr 177 (17365) z dnia 14 września 2011 r.


 DRUGA WIZYTA ROBOCZA PROJEKTU LLP GRUNDTVIG
„Dialog międzypokoleniowy i międzynarodowy poprzez rękodzieło ludowe”
w Berlinie
14-18/03/2011r.

W dniach 14-18/03/2011 r. odbyła się druga wizyta robocza projektu LLP Grundtvig „Dialog międzypokoleniowy i międzynarodowy poprzez rękodzieło ludowe” w Berlinie. W wizycie udział wzięło 8 przedstawicieli naszej placówki (2 nauczycieli oraz 6 beneficjentów projektu). Gospodarzem spotkania był Tuncay Özer – koordynator projektu z European Business Academy. Ogólnie w wizycie wzięło udział 35 osób z Polski, Rumunii, Turcji i Berlina.

Pierwszy dzień wizyty zaczął się ‘krótkim’ marszem do siedziby European Business Academy. Jak się okazało z pół godzinnego spaceru, zrobił się 1,5 godzinny marsz na czas, zakończony wspinaczką na V piętro wieżowca. Winda była zepsuła, a jak się później okazało utkwiła w niej 13-osobowa grupa z Rumunii, która czekała około godziny na pomoc.
Kolejnym punktem spotkania był raport z poprzedniego spotkania w Turcji, przedstawiony przez Mustafę Çavuș -  koordynatora projektu w Turcji. Zaprezentowana została prezentacja i zdjęcia z poprzedniej wizyty w Ceyhan. Wspólnie omówiliśmy harmonogram spotkania na najbliższe dni, po czym wszyscy uczestnicy wizyty mieli możliwość poznania się nawzajem. Po południu udaliśmy się na wspólny lunch do tureckiej restauracji. Tego dnia jedna z naszych uczestniczek – Dorota, obchodziła urodziny, więc wspólnie odśpiewaliśmy Happy Birthday i zjedliśmy ‘tort niespodziankę’ zakupiony w tajemnicy przed Dorotą. Następnie udaliśmy się na zwiedzanie zabytków Berlina autobusem ‘Sightseeing Tour’ (całe 10 Euro za osobę, zwiedzający wsiadają i wysiadają na dowolnym przystanku). Niestety trafiliśmy na ostatni kurs, więc zabytki oglądaliśmy zza szyb (o dziwo jak na warunki niemieckie) brudnego autobusu. 

Oczywiście górny pokład był zajęty (grupa polska jako dżentelmeni wsiadali ostatni), więc usiedliśmy na dole i po odklejeniu około 6 plakatów z szyb (kompletnie nic nie było widać) ruszyliśmy w trasę. Korzystając z uprzejmości kierowcy udało się nam zrobić kilka zdjęć, a pod Bramą Brandenburdzką pan kierowca dał nam 2 minuty na wspólne zdjęcie (tylko my, gdyż reszta z górnego pokładu nie miała szansy zdążyć). Widzieliśmy fragmenty muru berlińskiego oraz jedno z najbardziej znanych przejść granicznych między NRD a Berlinem Zachodnim ‘Checkpoint Charli’. Po powrocie był czas wolny za zakupy i świętowanie urodzin pani Doroty. Udaliśmy się wiec do chińskiej restauracji na pyszną zupę bambusową (przebój wyjazdu), kaczkę na chrupko oraz smażonego kurczaka z warzywami. Pani Grażynka i pani Jola degustowały wołowinę z warzywami.
Kolejny dzień był równie udany. Od rana lało jak z ‘cebra’, a w planie był obóz koncentracyjny Sachsenhausen oraz zwiedzanie Berlina łodzią. Z łodzi nic nie wyszło, a w obozie zwłaszcza nam Polakom, nie było zbyt przyjemnie. Ciągle padający deszcz i zimno sprawiły, iż z niecierpliwością czekaliśmy na powrót i wspomnianą już wcześniej ‘zupę bambusową’. Pan z chińskiej restauracji był mile zaskoczony, gdy znowu pojawiliśmy się w jego restauracji. Tym razem zrobiliśmy wspólne zdjęcie na znak przyjaźni polsko-chińskiej. Spróbowaliśmy również słynnych berlińskich kiełbasek ‘Currywurst’.

Dzień trzeci rozpoczął się prezentacją dotychczasowych działań projektowych z poszczególnych krajów partnerskich. Pani Alina Laža – koordynator projektu z Rumunii zaprezentowała film video z zrealizowanych zajęć warsztatowych w jej szkole. My natomiast przedstawiliśmy film wideo z wyjazdu do Turcji oraz film promujący nasz region.
Kolejnym punktem były warsztaty rękodzieła ludowego przygotowane przez grupę nauczycieli z Turcji. Panie zaprezentowały tradycyjny haft turecki oraz wyszywanie i zdobienie woali, pasków srebrną lub złotą metalową nicią. Poznaliśmy również zasady tworzenia obrazów lub zdobień z grubej folii aluminiowej. Pani Jola spróbowała własnych sił w wyszywaniu srebrną nicią, co zostało pieczołowicie udokumentowane na filmie video.
Po wspólnych zajęciach udaliśmy się do upragnionego Muzeum Pergamonu. Dotarcie tam wcale nie było takie proste, gdyż nasza pani przewodnik gubiła się co chwilę i sami musieliśmy pytać o drogę. Spóźnieni, aczkolwiek bardzo szczęśliwi dotarliśmy do muzeum. Okazało się, iż nasze bezpłatne wejście ze względu na spóźnienie jest już nie aktualne. Grzecznie ustawiając się w kolejkę, zebraliśmy odpowiednia kwotę Euro na bilety. Nasza pani przewodnik zakupiła bilety i zaproponowała kolejną zbiórkę na słuchawki z lektorem opisującym poszczególne zabytki. Wszyscy się oczywiście zgodzili zwłaszcza, że znaleźliśmy na liście język turecki, rumuński i polski, jednak po wejściu do środka okazało się że pani przewodnik zapomniała wziąć bilet z kasy, w związku z czym  jako jedyni poruszaliśmy się po muzeum bez lektora. Całe szczęście, że wspaniałe zabytki zgromadzone w tym miejscu były warte każdego poświęcenia, a pani Bożenka (nauczyciel plastyki i naszych warsztatów z rękodzieła) znała prawie każdy z nich. Można było oglądać eksponaty godzinami. Po wyjściu z muzeum zwiedziliśmy raz jeszcze Potsdamer Platz i Bramę Branderburdzką. Ogromnie zmęczeni jednak szczęśliwi, udaliśmy się na pyszną obiadokolację w rybnej restauracji. Tak pysznej ryby dawno nikt z nas nie jadł. Ostatnim punktem tego dnia było wspólne zwiedzanie Berlina nocą, które miało zakończyć się wspólną kawą w przytulnej restauracji, którą jak się okazało na miejscu właśnie zamykano. Trochę już źli na koordynatora z Berlina postanowiliśmy wieczór spędzić sami w pobliskim, tradycyjnym pubie ‘Stara Poczta’ by spróbować piwa niemieckiego. Okazało się, iż pozostali uczestnicy wizyty włącznie z młodzieżą i dyrekcją szkoły z Rumunii postanowili do nas dołączyć na znak dezaprobaty co do właściwej organizacji wizyty. Tak naprawdę po raz pierwszy mieliśmy okazję wspólnie się zintegrować. Każda z grup zaprezentowała tradycyjne pieśni ludowe, a pan Tuncay w ramach przeprosin również dołączył do grupy.

Ostatni dzień wizyty poświęcony został głównie ewaluacji projektu, dalszym ustaleniom co do kolejnych wizyt w Polsce i Rumunii oraz spostrzeżeniom i wnioskom co do realizacji wizyty w Berlinie. W pakietach pożegnalnych otrzymaliśmy certyfikaty uczestnictwa w wizycie oraz podstawowe wiadomości o systemie edukacji w Niemczech. Z niecierpliwością czekamy na wizytę w Polsce, gdzie pokażemy panu Tuncay jak powinny wyglądać wizyty partnerskie.
Ewa Maria Chociej


 
W lutym 2010 roku Centrum Kształcenia Ustawicznego w Białymstoku złożyło wniosek na realizację międzynarodowego projektu „International And Inter-generational Dialogue By Hands Speaking Language Of Art”(Dialog międzypokoleniowy i międzynarodowy poprzez rękodzieło ludowe) w ramach programu GRUNDTVIG – Projekty Partnerskie Grundtviga.

W lipcu otrzymaliśmy informację z Narodowej Agencji Programu „Uczenie się przez całe życie”, iż projekt został zakwalifikowany do realizacji. Wartość projektu: 25 tys. Euro.

W skład grupy partnerskiej wchodzą następujące placówki:
- „Ceyhan Halk Eğitim Merkezi”, Adana, Region Akdeniz w Turcji
- „European Business Academy” Berlin, Niemcy.


Celem projektu jest:

- motywacja słuchaczy do nauki języków obcych,
- motywacja artystycznych działań twórczych w nauce sztuki i rzemiosła,
- zwiększenie wiedzy na temat dziedzictwa kulturowego  oraz tradycyjnego rzemiosła ludowego krajów europejskich,
- poznanie sposobów wyrobu rękodzieła artystycznego,
- wymiana doświadczeń i pomysłów z partnerami,
- poszerzenie wiedzy w zakresie  technik i metod nauczania sztuki,
- motywacja beneficjentów do założenia własnej działalności gospodarczej.

Projekt zakłada udział 8 bezrobotnych poszukujących pracy bądź chcących się przekwalifikować oraz 8 seniorów powyżej 55 roku życia, które chcą poszerzyć swoje umiejętności językowe oraz nauczyć się rękodzieła ludowego.

W ramach projektu odbywać się będą miedzy innymi:
- zajęcia z języka angielskiego oraz technologii informacyjnej,
- zajęcia warsztatowe m.in. szkicu i rysunku, malowania „decoupage”, plecionkarstwa ze słomy i wikliny, intarsji/rzeźbiarstwa, wypieku ozdób z masy solnej,
- wizyty porównawcze w krajach partnerskich.

Projekt finansowany ze środków Komisji Europejskiej w ramach programu „Uczenie się przez całe życie”.
 

Formularz zgłoszeniowy


„International And Inter-generational Dialogue By Hands Speaking Language Of Art”

(Dialog międzypokoleniowy i międzynarodowy poprzez rękodzieło ludowe)

SPRAWOZDANIE Z PIERWSZY WIZYTY ROBOCZEJ W TURCJI
w dniach 25-29/10/2010r.


W dniach  25-29/10/2010r. odbyła się pierwsza wizyta robocza projektu w miejscowości CEYHAN. W wizycie udział wzięli:
1.    Tuncay Özer – Berlin – koordynator projektu w Niemczech
2.    B. Betul - Berlin
3.    Alina Laža – Rumunia - koordynator projektu w Rumunii
4.    Adriana Yabar - Rumunia
5.    Mustafa Çavuș - Turcja - koordynator projektu w Turcji
6.    Mustafa Kaynakçi – Turcja
7.    Allaaddin Şan – Turcja
8.    Ewa Maria Chociej - koordynator projektu w Polsce

Uczestnicy spotkania mieli możliwość zaprezentowania własnego kraju oraz instytucji, z której uczestniczą w projekcie, zapoznać z ideą projektu i własnymi przemyśleniami pozostałych uczestników spotkania. Projekt „Dialog międzypokoleniowy i międzynarodowy poprzez rękodzieło ludowe”, jest pierwszym projektem LLP Grundtvig w regionie CEYHAN.  Z jego ideą zapoznali się również: Gubernator Regionu, Prezydent Miasta oraz Dyrektor Departamentu Edukacji.

Podczas spotkania omówione zostały najważniejsze aspekty realizacji projektu, dokonano zmian w formularzu aplikacyjnym wynikających ze względu na zmianę składu  grupy partnerskiej, dokonano wyboru terminów realizacji przyszłych wizyt roboczych projektu.
1.    Druga wizyta robocza w Berlinie – 28 marzec – 1/2 kwiecień 2011r.
2.    Trzecia wizyta robocza w Polsce – 12 -16/17 września 2011r.
3.    Czwarta wizyta robocza w Rumunii – 2-6/7 marca 2012r.
4.    Piąta wizyta robocza w Turcji (podsumowująca dwuletnią realizację projektu) –
4-9/10 czerwca 2012r.

Omówiono szczegółowo cele oraz rezultaty realizacji projektu, oraz podzielono obowiązki poszczególnych partnerów projektu.

Opracowano zakres oraz obszary ewaluacji projektu – Polska odpowiedzialna jest za opracowanie i rozesłanie ankiet ewaluacyjnych realizacji poszczególnych działań projektowych.

Wybrano platformę http://ckubialystok.pl/www.wordpress.com do stworzenia strony www projektu – Turcja odpowiedzialna jest za uruchomienie strony (do końca listopada 2010r.), dokonano wyboru menu strony www, każdy z partnerów odpowiedzialny jest za zamieszczanie aktualnych danych z realizacji działań projektowych.  

Do wizyty roboczej w Niemczech wszyscy partnerzy projektu zobowiązani są do przygotowania prezentacji Power Point dotyczącej organizacji , regionu oraz działań projektowych, przygotowanie filmu z działań warsztatowych dotyczących rękodzieła ludowego, a także do opracowania 2 tematów dotyczących: Favourite places in … (Poland, Romania, Germany, Turkey) oraz Favourite dishes.

Na zakończenie wizyty zostaliśmy zapoznani z tradycyjnym rękodziełem ludowych regionu Adana w Turcji. Każdy z uczestników wizyty miał możliwość zaprezentowania własnych umiejętności artystycznych i poznać tajniki tworzenia: dywanów, gobelinów, koszów z wikliny, malowania klejem stolarskim, malowania farbą chemiczną, tworzenia tradycyjnej biżuterii oraz ozdób srebrną, stalową nicią, hafciarstwa wstążką oraz wyszywania i szycia metodą patchwork.
Opracowała: Ewa Maria Chociej



 
 
Top!
Top!